کشور امارات متحده عربی که حدود 10% ذخایر ثابت شده ی نفت جهان و چهارمین ذخیره بزرگ گاز دنیا را دارا است.
بر اساس درآمد سرانه، پس از قطر، دومین کشور ثروتمند عربی به شمار می رود . بر اساس اطلاعات بانک جهانی در سال 2006 ، در آمد سالانه ناخالص ملی امارات، 23،950 دلار بود. افزایش قیمت نفت نیز به رشد میران تولید ناخالص ملی در این کشور به میزان 8% در سال کمک کرده است.
تولید ناخالص داخلی سال 2006، 599 میلیارد درهم بوده و برای سال 2007 ، رقم 697 میلیارد درهم پیش بینی شده است. در سال 2006، دبی بیش از 40% درآمد غیر نفتی امارات را به خود اختصاص داد. ثروت امارات صرفا متکی به درآمدهای نفتی نیست، و در سال 2005، نفت فقط 35،7% کل درآمد ناخالص داخلی را به خود اختصاص می داد.
تجارت، تولید، گردشگری و ساخت و ساز نقش مهم و روزافزونی در اقتصاد ملی ایفا می کنند. شرکای صادراتی اصلی این کشور، عربستان سعودی، ایران، ژاپن، هندوستان، سنگاپور، کره جنوبی، و عمان بوده و شرکای وارداتی اصلی آن ژاپن، آمریکا، انگلستان، ایتالیا، آلمان، و کره جنوبی می باشند.
مروری بر اقتصاد دوبی :
در حالی که 20 سال پیش، نفت حدود نیمی از درآمد دبی را تشکیل می داد، اما در سال 2006 فقط 5/5% آن را تشکیل داده و پیش بینی می شود که تا سال 2010 به کمتر از 1% برسد .
امروزه تجارت، تولید، حمل و نقل، ساخت و ساز و املاک مهمترین سهم را در اقتصاد قوی و رو به رشد دبی ایفا می کنندو در واقع، جدیدترین ارقام نشان میدهند که ساخت و ساز و املاک حدود یک چهارم تولید ناخالص داخلی دبی را تشکیل می دهند. در سال 2006، تولید ناخالص داخلی دبی متجاوز از 167 میلیارد درهم بود ، که نسبت به رقم سال قبل 19% افزایش نشان می داد.
بر اساس گزارش صندوق بین المللی پول، تورم در امارات متحده عربی حدود 8% بر آورده می شود، اما عواملی مانند افزایش اجاره ها، خصوصا در دبی، هزینه ی زندگی را با سرعت بیشتری برای ساکنان این شهر افزایش می دهندو در واقع، تورم در سال 2006، 9/3% بود که بالاترین رقم در طی دو دهه گذشته است.
تجارت :
دبی از دیرباز به تجارت مشغول بوده و حتی با نام شهر تجارت شناخته می شده است و هم اکنون نیز گزینه ی مهمی برای شرکت های خارجی است که به دنبال فرصت های اقتصادی در این منطقه می باشند. آشنایی جامعه ی تجاری محلی با روشهای تجاری بین المللی و سبک زندگی جهانشمولی این شهر نیز در آن نقش دارد.
دبی موقعیت سوق الجیشی بین اروپا و خاوردور دارد و شرکتهای چند ملیتی و خصوصی که به دنبال دستیابی به بازارهای خاورمیانه ، هندوستان و آفریقا – مجموعا با جمعیتی بیش از 2 میلیارد نفر نفر – می باشند به اینجا جلب می شوند. واردات داخلی سالیانه بالغ بر 17 میلیارد دلار است و دبی دروازه ای برای 150 میلیارد دلار تجارت در سال است.

حكومت : اميرنشين متحده مساحت : 82880كيلومترمربع جمعيت : 3.440،000 نفر رشدسالانه جمعيت : 56/1 درصد پايتخت : ابوظبي زبان : عربي دين : اسلام واحد پول : درهم شامل 7 منطقه: ابوظبي – عجمان – فجيره – دبي- شارجه - رأس الخيمه و ام القوين مي باشد، كه در طول ساحل جنوبي خليج فارس گسترده شده است و قسمت اعظم اين كشو ر را در برگرفته، و فقط كوهستان هاجر در شبه جزيره « موسندام » از ارتفاعا ت مهم امارات عربي به شمار مي رود. ميانگين دمي هوا در تابستان به 40 درجه سانتي گراد مي رسد. در سواحل ين كشور، زراعت ريچ بوده، و ميوه و سبزيجات ، كشت مي شود. ين كشو رذخير نفتي فراواني داشته و صادرات عمده آن از نفت و گاز طبيعي و صادرات مجدد تشكيل شده است. جمعيت خارجی : بيش از 80 درصد جمعيت امارات متحده عربی از اتباع خارجی تشكيل شده است ، با اين وجود فقط حدود 6 درصد از جمعيت را اتباع غربی تشكيل می دهند. اغلب اتباع خارجی از آسيا و ديگر كشورهای عربی هستند. مساحت : 83600 كيلومتر مربع ( 32280 مايل مربع ) . شرايط جغرافيايی : امارات متحده عربی در شمال شرقی شبه جزيره عربستان واقع شده است و از شمال به خليج فارس ، از غرب به قطر و عربستان سعودی ، از جنوب به عمان و عربستان سعودی و از شرق به دريای عمان و كشور عمان منتهی می شود. امارات متحده عربی از هفت شيخ نشين تشكيل شده است كه عبارتند از: ابوظبی ، دوبی ، شارجه ، راس الخيمه ، فيجيره ، ام القوين و عجمان . اين كشورشامل حدود 200 جزيره است . ابوظبی بزرگترين شيخ نشين است و پس از آن دوبی مقام دوم را دارد. بخش اعظم اين سرزمين از صحرا تشكيل شده است و گاهی واحه هايی در آن يافت می شود : با اين وجود دو رشته كوه نيز در اين كشور وجود دارد. سواحل اين كشور، كه اكثر جمعيت در آن ساكنند ، عمدتا پوشيده از نمكزار است . آب وهوا : امارات متحده عربی آب وهوايی گرمسيری دارد، تابستان های آن داغ و مرطوب و زمستان های آن ملايم است . بارندگی در اين كشور نادر است و اغلب در ماه های زمستان اتفاق می افتد. درپايان زمستان و نيز در طول زمستان وقوع طوفان شن معمول است . متوسط درجه حرارت در ماه ژانويه 33 درجه سانتی گراد( F 91) و در ماه ژوئيه 17 درجه سانتی گراد ( F 62 ) است . حكومت : دولت فدرال . با اين وجود هر شيخ نشين دولت محلی مستقل خود را دارد و ميتواند قوانين خود را مستقلا تصويب نمايد. ثبات سياسی : بسيار خوب . در سال 1971 انگليسی ها از اين منطقه خارج شدند و شش شيخ نشين ، دولت فدرال امارات متحده عربی را تشكيل دادند. راس الخيمه يك سال پس از آن به عنوان شيخ نشين هفتم به بقيه پيوست . امارات متحده عربی عضو فعال سازمان ملل متحد و اتحاديه عرب است و ارتقا صلح يكی از اهداف اصلی اين كشور محسوب ميشود. اقتصاد واحد پول : امارات متحده عربی (A .E .D ) . نظارت برارز : وجود ندارد. بانك ها : بانك های تجاری بسياری در اين كشور فعاليت می كنند كه تحت نظارت بانك مركزی UAE هستند: خدمات بانكی كارآمد و جامع است . برای افتتاح حساب بايستی ويزای اقامت و يا مجوز اقامت و حداقل موجودی معينی (مثلا 5000 درهم ) درحسابتان داشته باشيد. هزينه/ سطح زندگی : هزينه زندگی به ويژه مسكن در اين كشور بيش از ديگر كشورهای حاشيه خليج فارس است و كالاهای وارداتی نيز گرانند. با اين وجود حقوق های پرداختی به اتباع غربی نيز بالاست و اين گروه از افراد عموما از سطح زندگی بالايی برخوردارند. نظام مالياتی : در اين كشور هيچ نوع ماليات شخصی اخذ نمی شود. مسكن اجاره : مسكن اجاره ای در اين كشور در قياس با ديگر كشورهای حاشيه خليج فارس گران است و هنگام عقد قرارداد اجاره ، بايستی اجاره بهای حداقل 6 ماه و يا حتی يك سال پيشاپيش پرداخت شود. هزينه مسكن در ابوظبی و دوبی بالاترين نرخ را داردو برای اجتناب از اجاره های سرسام آور ، برخی از اتباع خارجی درشارجه و عجمان ساكن شده اند و روزانه از آنجا به ابوظبی و دوبی رفت و آمد می كنند. كيفيت مسكن معمولا بالاست و ممكن است مبله يا نيمه مبله باشد. حداقل اجاره سالانه برای يك آپارتمان دوخوابه غير مبله حدود36 هزار درهم است و اجاره بهای سالانه يك خانه ويلايی سه خوابه حداقل 75 هزار درهم می رسد. توجه داشته باشيد كه ممكن است مخارج و هزينه های اضافی ديگر مانند هزينه نگهداری و هزينه تعميرات سيستم تهويه مطبوع نيز علاوه بر اجاره بهای سالانه مطالبه شود. لوازم شخصی : در صورتی كه مجوز كار داشته باشيد می توانيد لوازم شخصی خود را وارد اين كشور نماييد. خدمات شهری : برای اينكه بتوانيد مشترك برق و آب شويد ، بايد به اداره آب وبرق منطقه يك پيش پرداخت بپردازيد كه پس از اتمام اشتراك به شما بازپرداخت می شود. برق (220 الی 240 ولت ) دارای كيفيتی مطلوب و هزينه آن معقول است . آب گران است و با اينكه آب لوله كشی آشاميدنی است ، ولی آب بطری مزه بهتری دارد. گاز لوله كشی در اين كشور وجود ندارد ولی می توان كپسول گاز تهيه كرد. اشتغال مجوز كار : كليه اتباع خارجی كه می خواهند در امارات متحده عربی كار كنند ، نياز به مجوز كار دارند كه تنها پس از آنكه فرد مجوز اقامت قا نونی خود را بدست آورد، قابل دريافت است. پس از كسب مجوز اقامت قانونی، در صورتی كه تقاضای شما مورد تاييد و حمايت كار فرمايتان قرار بگيرد، صدور مجوز كار خودبخود انجام خواهد شد. تامين اجتماعی : در اين كشور كاركنان مبلغی به عنوان سهم بيمه تامين اجتماعی نمی پردازند. خدمات اداره پست : خدمات پستی مطلوب ولی كند است . نامه ها را به محل سكونت افراد تحويل نمی دهند، بنابراين بايد شماره صندوق پستی داشته باشيد. تلفن : سيستم مخابراتی در امارات متحده عربی جز بهترين سيستم های جهان است و يكی از موفق ترين كمپانی های خاورميانه به نام "اتصالات "(ETISALAT) آنرا اداره می كند. واگذاری خط تلفن بسيار سريع انجام می گيرد و خدمات تلفنی كار آمد است .مكالمات داخلی رايگان ولی مكالمات بين المللی گران است ، با اين وجود در صورتی كه مكالمات بين المللی در خارج از ساعات اوج مصرف انجام شوند، ارزان تر تمام خواهند شد. اينترنت : شركت " اتصالات " تنها ارائه كننده خدمات اينترنتی در امارات متحده عربی است . هزينه اشتراك ماهانه و استفاده ساعتی از اينترنت بالاست. توجه داشته باشيد كه " اتصالات" دسترسی به برخی وب سايت ها را محدود می كند و مكاتبات e-mail ممكن است مورد بازرسی قرار گيرد . راديو و تلويزيون انگليسی زبان : ابوظبی و دوبی يك كانال تلويزيونی به زبان انگليسی دارند، درحالی كه درشارجه و عجمان برنامه های انگليسی گاهگاه پخش می شود. تلويزيون ماهواره ای قابل دسترسی است كه سيستم آن در بسياری از آپارتمان ها نصب شده است . اطلاعات متفرقه مشروبات الكلی : به استثنای شارجه، در ديگر شيخ نشين ها مشروبات الكلی دراغلب رستوران ها و هتل های مجاز به فروش می رسد. در صورتی كه بخواهيد در منزل خودتان نوشابه های الكلی مصرف نماييد، بايستی مجوز داشته باشيد و از فروشگاههای ويژه، مشروبات الكلی خريداری نماييد . واردات مشروبات الكلی به امارات ممنوع است . راههای ارتباطی : امارات متحده عربی شش فرودگاه بين المللی دارد كه انواع پروازهای معمولی و يا چارتر به آنها رفت و آمد می كنند. در اين كشور تنها يك پرواز داخلی انجام می شود كه مسير آن ابوظبی- دوبی است ، با اين وجود احتمال دارد كه پرواز داخلی در آينده نزديك به شهرهای ديگر امارات نيزگسترش يابد. حمل ونقل عمومی بسيار محدود است و وسيله نقليه شخصی تنها راه عملی برای مسافرت به نقاط مختلف اين كشور محسوب می شود. اتومبيل و بنزين هر دو ارزانند و هزينه نگهداری اتومبيل پايين است . وضعيت جاده ها مطلوب ولی رانندگی بسيار ضعيف است . امارات متحده عربی بالاترين ميزان تصادفات و حوادث رانندگی را در جهان دارد. به هنگام رانندگی بيشرين دقت را مبذول داريد! ميزان بزهكاری : به دليل مجازات های سنگين، بسيار پايين است. تحصيلات : كودكان اتباع غربی فقط می توانند در مدارس خصوصی ثبت نام نمايند. سطح آموزشی اين مدارس بالاست . مدارس خصوصی بسياری وجود دارند كه بر مبنای سيستم آموزشی آمريكايی كار می كنند، هر چند كه مدارس انگليسی و ديگر مدارس خارجی نيز در امارات متحده عربی فعاليت دارند. هزينه ثبت نام دراين مدارس بالاست و در اغلب آنها دختران و پسران جدا از هم درس می خوانند. تسهيلات پزشكی : خدمات درمانی دولتی از استاندارد بالايی برخوردار است و معالجات بيمارستانی برای افرادی كه كارت بهداشت دارند رايگان است . خدمات پزشكی خصوصی اگر چه بهتر اما گران است ، بنابر اين حتما خانواده خود را تحت پوشش بيمه پزشكی جامع قرار دهيد. حيوانات خانگی : ورود حيوانات به امارات متحده عربی دشوار و پيچيده است و بايستی از مقامات ذير بط مجوزی دراين زمينه اخذ نمايند. مجوز اقامت : برای زندگی درامارات متحده عربی ابتدا بايد ويزا بگيريد. كارفرمای شما بايد حمايت مالی از شما را به عهده بگيرد و چندين مدرك به مقامات ارائه نمايد كه عبارتند از : مدرك نشان دهنده صلاحيت های علمی و شغلی شما كه به تاييد وزارت امور خارجه كشور رسيده باشد، و يك گواهی پزشكی . پس از اينكه ويزا گرفتيد و وارد كشور امارات شديد ، بايد از وزارت بهداشت اين كشور كارت بهداشت دريافت كنيد. سپس اداره مهاجرت تاييد به اقامت شمارا صادر خواهد نمود. البته بدانيد كه روال كار طولانی است ، خصوصا اگر بخواهيد همسرو كودكان خود رانيز همراه خود ببريد. ويزا: كليه اتباع خارجی به غير از اتباع ديگر كشورهای حاشيه خليج فارس برای ورود به امارات به ويزا نياز دارند . ويزا را بايد قبل از سفر، از كنسولگری يا سفارت امارات در كشور مبدا دريافت كرد، با اين وجود مردان تبعه انگلستان می توانند هنگام ورود ويزای توريستی 30 تا 60 روزه دريافت كنند. برای دريافت كليه انواع ويزا، يك نفر شهروند اماراتی – كه می تواند كارفرما يا يكی از اعضای خانواده باشد - بايد حمايت مالی از متقاضی را به عهده بگيرد و اگر بيش از زمان تعيين شده در اين كشور بمانيد، مجازات ها و جريمه هايی در نظر گرفته خواهد شد. زنان مجرد و دارندگان گذرنامه های اسرائيلی ممكن است برای اخذ ويزای امارات دچار مشكل شوند.

در سال 1960، نفت نقش تايين کننده ای در توسعه دبی ايفا می کرده است. ولی اکنون بخش غير نفتی، 88% از سهم توليد ناخالص ملی را شامل می شود و روز به روز نيز بر نقش اين بخش افزوده می شود. از اين رو نوسانات قيمت نفت در چند دهه اخير بر خلاف ساير کشورهای منطقه، تاثير چندانی بر اقتصاد دبی نداشته است.
صنايع توليدی و صنعت توريسم هر دو بصورت مداوم و پيوسته در حال رشد هستند و اين باعث شده تا دبی به يک اقتصاد پايدار و چند قطبی دست يابد.
تجارت هنوز شريان اصلی اقتصاد دبی را تشکيل می دهد و سابقه چندين دهه دبی در امر تجارت در منطقه خاور ميانه باعث گرديده تا اين شهر را شهر تجار بنامند.
اهميت اين شهر باعث گرديده تا شرکتهای خارجی توجه خاصی به سرمايه گذاری در اين شهر بعنوان مرکز تجارت منطقه داشته باشند واين نه تنها به خاطر فضای باز و آزاد اقتصادی است بلکه به دليل آشنايي تجار محلی با فعاليتهای اقتصادی روز جهان و مدل زندگی جديد و مدرن دبی می باشد.
روح اصلی اقتصاد دبی را بصورت آشکار می توان در برنامه های ساختمان سازی در اطراف شهر مشاهده کرد. ساخت برج ها، دفاتر، فروشگاه ها و آپارتمان های مسکونی جديد نهايتی ندارد.
تاسيس هتل های جديد نيز قابل توجه می باشد. اقتصاد پويا در دبی ممکن است افراد را به اين باور غلط برساند که کارگران و کارمندان در اين شهر می بايست حقوق بالايی در يافت نمايند ولی حقوق ها برای بسياری از گروه های کاری، پايين می باشد و اين به دليل راضی و قانع بودن افراد جويای کار (مهاجرين از کشورهای مختلف)، از گرفتن حقوق های کم می باشد.
درصد بيکاران بومی نيز بالا می باشد از آنجا که بسياری از آنها تمايل دارند فقط در بخش دولتی (بدليل حقوق و مزايای بالا) استخدام شوند و خيلی از آنها نيز تخصص کافی برای کار در بخش خصوصی را ندارند. دولت امارات در سالهای اخير قوانين خاصی را برای رفع اين مشکل وضع نموده است.
دبی و دیرا، بنادر مهمی برای تولید کنندگان غربی است. بیشتر مراکز مالی و بانکها در منطقه بندری می باشد.
دبی اهمیتش را به عنوان یک مسیر تجاری در دهه 1970 و 1980 بدست آورد. شهر دبی تجارت آزاد طلا دارد. بندر جبل علی در دهه 1970 ساخته شده و بزرگترین بندر دست ساز بشر در جهان است. اما دبی به صورت فزاینده ای در حال پیشرفت به عنوان مرکزی برای صنایع خدماتی از قبیل IT و سرمایه گذاری می باشد.
خطوط حمل و نقل توسط هواپیمایی امارات تقویت شده و در سال 2006 حدود 28 میلیون مسافر را جا به جا کرده. همچنین در دبی مناطق آزاد برای صنایع بخصوصی وجود دارد از قبیل شهر اینترنت دبی و شهر رسانه ی دبی، که با یک فیلتر محدود شده و برخی سایتها و سایتهای اسراییلی بسته است و فرستادن صدا در اینترنت غیرقانونی است. البته در مناطقی مثل TECOM (Dubai Technology, Electronic, Commerce & Media Free zone Authority) این سایتها بسته نیستند.

اين کشور در سال 1971 به عضويت سازمان ملل و اتحاديه کشورهای عربی درآمد. امارات عضو صندوق بين المللی پول، اتحاديه کشورهای صادر کننده نفت (اُپک)، سازمان تجارت جهانی و ساير سازمانهای بين المللی و عربی مانند شورای همکاری خليج (شامل بحرين، کويت، عمان، قطر و عربستان سعودی) می باشد. امارات نقش مهمی در تاسيس شورای همکاری خليج در سال 1981 داشته است و بعد از عربستان و عمان، بزرگترين کشور عضو از لحاظ وسعت جغرافيايی می باشد. اکثر سفارت خانه ها و کنسولگری های مهم هم در دبی و هم در ابوظبی و يا در يکی از اين دو دائر هستند. برای مشاهده ليست سفارتخانه های موجود در دبی و اطلاعات مربوطه به صفحه ... مراجعه کنيد.

:::::صفحه نخست:::::آرشیو  مطالب:::::پست الکترونیک:::::تبادل لینک:::::

از آنجا که بعضی از تعطیلات بر حسب تقویم هجری قمری و اساس رویت ماه مشخص می شوند، لذا ممکن است تنها 24 ساعت قبل، تاریخ دقیق تعطیلی اعلام شود، اکثر شرکتها روز قبل برای کارکنان خود یک ایمیل می فرستند و تاریخ تایید شده ی تعطیلی را به آنها اطلاع می دهند. برخی از تعطیلات غیر مذهبی، بر اساس تاریخ میلادی تعیین شده اند و ثابت هستند.
عید قربان (4روز) 2007 : 20 دسامبر (قمری)
روز سال نو میلادی(1 روز) : 1 ژانویه (ثابت)
روز سال نو اسلامی(1 روز)2008 : 10 ژانویه (قمری)
میلاد حضرت محمد (1 روز)2008 : 20 مارس (قمری)
لیله المعراج (1 روز)2008 : 31 ژوئیه (قمری)
عید فطر (3 روز)2008 : 2 اکتبر (قمری)
روز ملی امارات (2 روز) : 2 دسامبر (ثابت)
عید قربان (4 روز)2008 : 9 دسامبر (قمری)